Aangepast zoeken

Gedichten

Seizoenen

Zomer De velden liggen groen en wijd Tot ver in de oneindigheid In zomerzon te stoven. Een zachte windvlaag, lijkt een zucht Geen wolkje aan de hete lucht Kan regen ons beloven. Wat koeien suffen lui en loom, In schaduw van de enkele boom, Naast ’t kleine boerderijtje. De ganzen, anders zo actief En waakzaam,wagg’len onsportief En sukk’lend op een rijtje. En onder aan de smalle dijk Staat met zijn leeftijd trots te kijk De molen…Hollands glorie… De kippen hokken op een kluit, Alleen een haan kraait schel en luid Zijn langgerekt victorie. De schoonheid van die stilte en rust Geeft ons weer nieuwe levenslust, Stemt ons tot dank en denken… Zo’n zomerdag vol zon en licht, Zo’n wijd, echt Hollands vergezicht, Kan troost en vrede schenken.
	Een kastanjetak 'k Heb een tak in een glas water Voor mij op de tafel staan En daar zitten dikke, bruine, Kleverige knoppen aan. In de kamer brandt de kachel Door de warmte van het vuur Gaan de knoppen langzaam open, 't Mooiste wonder der natuur. Kleine, spitse, groen puntjes, Opgerold en stevig dicht, Werken zich met kracht naar boven, Uit het duister naar het licht. 't Worden zachte,donzen blaadjes Aan een fijn behaarde steel, Schuchter plooien zij zich open; Waaiertjes van groen fluweel. En ik zie ze groeien, groeien, Elke dag opnieuw een stuk, ’t Simpele kastanjetakje Schenkt een diep en stil geluk.
Herfst Het is zo stil, geen blaadje beeft Of ritselt heen en weer, Een sprookjesboom in 't toverwoud Zo wonderlijk en teer. In ieder blaadje ligt een schat Van zonnelicht vergaard, Door de hele zomer door Gedurig opgespaard. Nu staat het boompje als een toorts En spreidt zijn gouden gloed, Totdat de eerste najaarsstorm Die luister dove doet.
	Najaar Goud getinte draden weven Zich door 't bos, van tak tot tak, Hel beschenen paden gloren Door het dunnend bladerdak. Glanzend lichte zonnestralen, Zoeken zich hun weg omlaag, Geven, als in sprookjesboeken, Ieder blad, een gouden kraag. Licht en duister spelen samen In een levend aquarel, Vol van lijn, van kleur en luister, Er hun wiss'lend schaduwspel. En te midden daarvan mijmert Stil, de wijde vijverplas, Glinst'rend in kristalgeflonker, Tussen 't donker struikgewas, En miljoenen droppels blinken In het kleurig zonnegoud, En de lucht, die tintelt geurig.... Het is najaar in het woud! Najaar, wonder van het leven, Gaan en komen altijd maar.... Zon en schaduw, die doorweven Ook ons leven, jaar op jaar.
Herfst Een eenzaam berkenboompje staat. In ’t donk’re dennenwoud. De stam van glanzend zilver draagt Een kroon van geel en goud. Het is zo stil, geen blaadje beeft Of ritselt heen en weer, Een sprookjesboom in ’t toverwoud Zo wonderlijk en teer. In ieder blaadje ligt een schat Van zonnelicht vergaard, Door de hele zomer door Gedurig opgespaard. Nu staat het boompje als een toorts En spreidt zijn gouden gloed, Totdat de eerste najaarsstorm Die luister dove doet.
	Oktober Het zijn de gouden dagen van Oktober, wanneer het zonnelicht, laag en gezeefd, in schuine strepen door het ijle lover en langs de hoge, rechte stammen beeft. Wanneer uitbundig de chrysanten bloeien van stralend geel tot diep oranjebruin. En late rozen hier en daar nog kleuren in luwe hoekjes van een stille tuin. Wanneer de vogels zich verzamelen en trekken hoog aan de hemel, in gesloten vlucht, en daarvandaan de aarde nog doen delen in hun opwindend vleugelengerucht. Het zijn de gouden dagen van Oktober, Wanneer het hart niet zoekt en niet begeert, maar zich in diepe, zuivere vervoering naar dit betoverende afscheid keert.
Bloesemboompje In ’t stadsplantsoentje staat een boom, een wazig witte lentedroom van half ontloken knoppen. ’t Is in de luwe maand April, geen enkel bloesemblaadje wil zich langer meer verstoppen. Ze streven vol verlangen naar het zonlicht, mild en wonderbaar, de tere hulsels breken. Zo’n bloesemboompje uit de knop is een geheimenis, waarop je nooit komt uitgekeken.
	Bonte Lente Achter onze blonde duinen waart de blijde lente rond, in een kleed met bonte strepen sierlijk slepend langs de grond. En de frisse, felle kleuren van die mooie feestjapon blinkend vriendelijk en vrolijk in het schijnsel van de zon. Heel diep roze, blauw, oranje, lila, donkerpaars en geel. Al die kleuren vormen samen een betoverend geheel. Vele mensen komen kijken naar die mooie lentebruid, en zij laat zich graag bewonderen als een echte ijdeltuit. En degene die haar zagen zeggen dankbaar tot elkaar: Echt, de bollenvelden waren weer de moeite waard dit jaar!